تبلیغات
هنرمندان - فیلمشناسی
هنرمندان
با ما باشید

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

فیلمشناسی

فیلمشناسی فیلم کتاب قانون

کتاب قانون پس از فیلم های قطعه ناتمام، به آهستگی و پاداش سکوت چهارمین کار مازیار میری است. آثار پیشین او به شدت وطنی هستند، حال این فیلم نگاهی به بیرون هم دارد.

در قطعه ناتمام شخصیت اصلی فیلم یک قیافه ای داشت مثل همان مستندهای تلویزیونی. در پاداش سکوت، رگه هایی از انتقاد دیده می شد و نشان می داد که میری آماده است تا با موضوع های حساس و نه عادی دست و پنجه نرم کند.

اکنون کتاب قانون موضوعی ویژه دارد، و با دشواری هایی که در ساخت با آن روبه رو بوده، جدی ترین و مهم ترین فیلم کارگردان به شمار می رود.

طبق فیلم نامه قرار بود ماجرا در روسیه روی دهد ولی مکان فیلم برداری را به لبنان تغییر دادند و با تعدیل فیلم نامه، مجوز ساخت صادر شد؛ ولی پس از ساخت نیز مدتی توقیف بود.

کتاب قانون به معنای قرآن است و با انتخاب این عنوان، گویی محوریت فیلم بر آموزه ای قرآنی و مضمونش اخلاقی است و واقعا هم درس اخلاق می دهد و رفتار عامه مردم را در ترازوی اسلام می سنجد و با قرآن محک می زند.

فیلم حاضر، نگاهی نو به آداب و رسوم و فرهنگمان دارد، همین بازنگری نسبت به آداب و عادت هایمان و نگاه دوباره و به واسطه یک فرد دیگر به این باورها فیلم را طنز از آب درآورده است. البته فیلم های زیادی هست همانند ازدواج به سبک ایرانی که سنت های ما را در یک مورد تنها مرور می کند و نگاهی مثبت به همه چیز دارد ولی کتاب قانون یک نگاه موشکافانه به مسلمانی ما ایرانیان دارد، و به ویژه جهل، تعصب، اسلام خرافی، برداشت حکومتی از اسلام، قرائت رسمی از دین، کج فهمی، کج اندیشی، کج رفتاری و اسلام زنانه را نقد می کند.

گروهی بر آن اند که این فیلم مذهبی های ایران را به لجن کشیده است؛ اما در حقیقت، نقدهای فیلم به گونه ای است که وجدانمان می پذیرد، چیزی را کاریکاتورگونه نشان نمی دهد، به راستی خودمان همین گونه ایم نه طور دیگر. تا کی باید معایبمان را غربی ها روایت کنند، چرا خودمان دست و آستین بالا نزنیم؟

پیدا است جانماز آب کش ها این فیلم را مجموعه ای از هنجارشکنی ها می پندارند، و آن را خوش نمی دارند از آن جهت که بدجوری روی واقعیت ها دست گذاشته و تفکرات آن ها و دوستانشان را نقد کرده است، در حالی که این اثر، آیینه ای در برابر عادت ها و آداب ناپسند جامعه ایرانی گرفته و نقدی بر رفتارهای نادرست است، باید گفت: خود شکن آیینه شکستن خطاست.

مگر نه اینکه همشهری ما اصفهانی ها سلمان فارسی تازه مسلمان هم نزدیکان پیامبر را براساس کتاب خدا نقد می کرد، و صحابه ناراحت می شدند که چرا یک ایرانی، قوم عرب را به مسخره گرفته و ما را موعظه می کند؟

 

آیا تردید داریم بسیاری از ما اسلام را چنان که هست نمی شناسیم، و درک غلط و کج و معوجی از اسلام داریم، معنی احادیث را با صورت عربی آن ها از بریم ولی رفتار و کردارمان غیر اسلامی است اما بازهم ادعای مسلمانیمان گوش فلک را کر کرده؟

بت در بغل و به سجده پیشانی ما / کافر زده خنده بر مسلمانی ما

در مقابل، کسانی که استاد دانشگاه هستند و دانشجوی غیر ایرانی دارند این فیلم را خوب درک می کنند: هر عیب که هست در مسلمانی ما است. آنان می دانند چقدر مسائل دیگر وجود دارد که کارگردان از آن ها چشم پوشیده است تا بتواند مجوز بگیرد و اگر آزادی بیشتری بود چقدر زیباتر از آب در می آمد.

البته فراموش نکنیم که این یک اثر سینمایی است نه یک درس اخلاقی و عرفانی، بنابراین منطقی است که ایرادهایی هم داشته باشد؛ هرچند که اثری توجیه پذیر است؛ یعنی سازندگان زیرک توانسته اند خود را از زیر بار ممیزی برهانند.

حرسی نژاد یکی از شخصیت های فیلم که نام خانوادگی اش نیز یادآور هرس کردن، هراس و حراست است، به عنوان بپا و سگ گله عمل می کند و مظهر یک مسلمان عقب مانده و مرتجع است که با ناراحتی و حتی بدجنسی های خود به آمنه جفا می کند، آبروی مسلمانی را می برد و حتی به جبهه رفته ها نیز اعتراض می کند. او اندکی یادآور شخصیتی در داستان السفر الافرنجیه اثر صادق هدایت است. مجموع فیلم نیز در جهت کتاب خلقیات ما ایرانیان اثر ماندگار سید محمدعلی جمالزاده داستاننویس مشهور اصفهانی و فیلم بدون دخترم هرگز است.

کاسب های محله همه شبیه به هم هستند که یعنی رفتارهای ما ایرانی ها خیلی شبیه به هم است. ضمنا چون سلیم پدربزرگ پدربزرگ رحمان یک حرمسرا داشته و هزار تخم در محل افشانده است همه محل در اصل با یکدیگر برادر و شبیه به هم هستند!

آواز زن در جاهایی از فیلم شنیده می شود که یادآور قطعه ناتمام کار دیگری از همین کارگردان است که آن جا هم زنان می خواندند.

در پایان فیلم از زبان یک راننده فلسطینی، پیام نهایی داده می شود: «به نظر من مهم نیست چه دینی داشته باشی بلکه آنچه مهم است رفتار آدم ها است».

پاینده باد ایران

درباره وبلاگ

برای کمک به ما فقط برروی تبلیغات یک کلیک ساده کنید
مدیر وبلاگ : علی .

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان

اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها